Biografie van mevrouw J.F. den Brinker-Vissers, oprichtster van Stichting Den Brinker
Mevrouw J.F. den Brinker-Vissers werd geboren op 29 september 1920 in Rotterdam, als lid van een gezin met acht kinderen. In 1929 verhuisde het gezin naar Oss, nadat haar vader daarheen was overgeplaatst. Daar groeide ze op en volgde ze een ULO-opleiding. Na haar schooltijd werkte ze enkele jaren als administratief en algemeen hulpkracht, onder andere in Aalsmeer.
Op 26-jarige leeftijd, in 1946, trad ze in dienst van de heer Th. den Brinker als gezelschapsdame voor diens hulpbehoevende echtgenote, mevrouw J.M.Th. den Brinker-Menting. Het echtpaar was kinderloos. Mevrouw den Brinker-Vissers woonde inwonend op het Kardinaal van Rossumplein 7 te 's Hertogenbosch.
Na het overlijden van mevrouw den Brinker-Menting op 16 april 1950, was het niet gepast om bij de weduwnaar te blijven wonen. De 30 jaar oudere, vermogende heer Th.M. den Brinker en mejuffrouw Vissers hadden echter veel waardering voor elkaar. Beide partijen zagen een huwelijk als een geschikte oplossing. Daarom trouwden zij op 19 juni 1950. Ze was toen 29 jaar oud.
Het echtpaar leefde als burgers van aanzien in 's-Hertogenbosch, reisde regelmatig en onderhield sociale contacten. Zij bleven kinderloos. Bij diverse gelegenheden verleenden zij financiële steun, waaronder voor onderdak aan een ongehuwd familielid (Cor den Brinker), de bouw en het onderhoud van de Sint-Salvatorkerk, het beheer van sociale woningen, en ondersteuning van scholen en medische instanties.
Na het overlijden van haar man op 18 december 1960 liet mevrouw den Brinker in Rosmalen een woning bouwen, ook voor haar schoonzus. Ze had plezier in het verzorgen van de tuin en beschouwde het verstandig beheer van het vermogen dat zij erfde als een verplichting jegens haar echtgenoot. De vele goede doelen die bij haar aanklopten, keerden echter nooit vergeefs terug.
Ook schonk zij in 2005 een waardevol schilderij aan het Noordbrabant Museum in Den Bosch (Schenking schilderij Pieter Neeffs de Oude).
Mevrouw Den Brinker realiseerde zich dat ook na haar overlijden het vermogen beheerd moest worden in de geest van haar en haar man, daarom riep zij op bijna 80-jarige leeftijd een stichting in het leven. Vanaf 5 juni 2001 ontving de stichting tijdens haar leven elk jaar een bedrag en zou na haar overlijden het volledige vermogen erven. De baten uit het beheer zouden ten goede moeten komen aan medische doeleinden om mensen, en met name kinderen, te helpen en ernstige ziekten te bestrijden. Ook de Dierenbescherming wilde zij vernoemd hebben. Dit alles legde zij vast in de oprichtingsstatuten en hield zij, zolang zij daartoe in staat was, voeling met het bestuur of er volgens haar wensen uitvoering aan de richtlijnen werd gegeven.
In 2006 vertoonden zich lichamelijke gebreken. Na een kort verblijf in een ziekenhuis- en revalidatiecentrum woonde zij ruim een jaar prettig in een zorgcentrum te Nistelrode. Daarna kon de gewenste luxere woonruimte in zorgcentrum "Heelwijk" te Heesch worden betrokken. Toen in 2009 duidelijke dementieverschijnselen merkbaar werden, was opname in verpleeghuis "Van Haarenstaete" te Veghel noodzakelijk. Zij heeft zich daar thuis en geliefd gevoeld.
Mevrouw den Brinker-Vissers overleed op 16 juni 2012, rustig op bijna 92-jarige leeftijd.
